انفاق بی‌منت، مایه آرامش

مغلق بودن مفاهیم  و کثرت کلمات دو مانعی هستند که باعث شده برخی یا رجوع به تفاسیر نکنند و یا بعد از مطالعه تفاسیر به درک درستی نرسند. ما در «گزیده تفسیر» سعی کردیم کلمات تخصصی و مغلق را ساده و از حجم کلمات کاسته تا خواننده در زمان اندک به درک درستی از آیات برسد. در ادامه  گزیده تفسیر آیه مبارکه 262 از سوره بقره تقدیم نگاه شما می گردد:

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (262 بقره)

ترجمه: كسانى كه اموالشان را در راه خدا انفاق مى كنند، سپس منت و آزارى به دنبال انفاقشان نمى آورند، براى آنان نزد پروردگارشان پاداشى شايسته و مناسب است، و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى شوند.

گزیده تفسیر:

خدای سبحان به کسانی که انفاق برای آنان ملکه شده و اموال خود را در راه خدا و برای جلب رضایت او انفاق می کنند و در مرحله حفظ انفاق که از اصل آن دشوارتر است، بر شخص گیرنده، شخصیت حقیقی یا حقوقی، منّت نمی گذارند و او را نمی رنجانند، وعده می دهد که پاداش آنان نزد پروردگارشان محفوظ است و در آخرت هیچ گونه ترسی ندارند و اندوهگین نمی شوند. (1)

نكته‌ها:

هدف اسلام از انفاق، تنها سير كردن شكم فقرا نيست، بلكه اين كار زيبا بايد بدست افراد خوب، يا شيوه خوب و همراه با اهداف خوبى باشد.

گاهى انسان گامى براى خدا بر مى‌دارد و كارى را به نيكى شروع مى‌كند، ولى به خاطر عوارضى از قبيل غرور يا منّت يا توقّع و يا امثال آن ارزش كار را از بين مى‌برد. با منّت، اثر انفاق از بين مى‌رود، چون هدف از انفاق تطهير روح از بخل است، ولى نتيجه‌ى منّت، آلوده شدن روح مى‌باشد. منّت‌گذار، يا در صدد بزرگ كردن خود و تحقير ديگران است و يا مى‌خواهد نظر مردم را به خود جلب كند كه در هر صورت از اخلاص بدور است. مگر خداوند به خاطر همه‌ى نعمت‌هايى كه به ما داده بر ما منّت گذاشته تا ما با بخشيدن جزئى از آن بر خلق او منّت بگذاريم.

در مجمع البيان حديثى روايت شده است كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: خداوند در قيامت به منّت‌گذاران، نگاه لطف‌آميز نمى‌كند. (2)

 

1_ تفسیر تسنیم: ج 12، ص336

2_ تفسیر نور ج 1 ص 481

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید